Student Personeel Alumni Werkveld International Vacatures

ZoekenRSSactuele pagina downloaden als PDF
Maaigras wordt gas
13/9/2010

Gemaaid gras heet niet langer groenafval, maar is een bron van energie in het project “Graskracht”. In dit project experimenteren twaalf partners met de mogelijkheden die grasmaaisel biedt voor de productie van energie. Laat het gras dus maar groeien. Ooit verwarmen we er onze huizen mee! Voor Limburg spelen onderzoekers van de Provinciale Hogeschool Limburg (PHL) een hoofdrol.

Onderzoeker Alain De Vocht (PHL): “Er liggen (tien)duizenden hectaren grasland in Vlaanderen in natuurgebieden en op de bermen langs de wegen. Als dat gras gemaaid wordt, levert dat vandaag een grote berg groenafval op, die een ongewenste piek creëert in de composteringsinstallaties. Maar dat groenafval heeft aanzienlijk potentieel als het op duurzame energie aankomt. Maaisel dat vergist wordt, wekt methaangassen op, waarmee je elektriciteit en warmte kunt genereren.”

Het restproduct is evenmin verloren. Het kan dienen als bodemverbeteraar, maar het moet dan wel nog op zijn kwaliteit onderzocht worden. Dat het maaisel weggehaald wordt, heeft ook een natuurbonus. Achtergelaten maaisel verstikt de vegetatie en maakt de bodem te rijk voor een soortenrijke vegetatie. Op dit ogenblik is composteren van het maaisel de enige en een dure verwerkingswijze.

Frank Smeets, voorzitter van de PHL maar ook Limburgs gedeputeerde voor milieu: “Vlaanderen moet van Europa tegen 2020 een aandeel van 13 procent hernieuwbare energie hebben. Vandaag is dat nog maar 6 procent. En biomassa zoals gras (of hout) kan een rol spelen in het behalen van die doelstellingen.”

“Het is niet de enige, zaligmakende oplossing voor ons energieprobleem', zegt Alain De Vocht, onderzoeker bij de PHL. Maar wel een oplossing. Met windenergie en zonnepanelen alleen gaan we er niet komen. Biomassa mag dan al minder bekend zijn bij het brede publiek, in sommige landen van Europa maakt het al meer dan de helft van de hernieuwbare energiebronnen uit.”  Tien ton volstaat om in de energiebehoefte van een gezin te voorzien.

Geen wonder dat de interesse voor deze energiebron groeit. De sector groeit sterk, er komen in Vlaanderen tientallen vergistingsinstallaties bij. Hoeveel energie het Vlaamse maaisel kan opleveren en of de verwerking rendabel is, dat moet precies het project Graskracht aantonen. Als de resultaten meevallen, kan het op grotere schaal toegepast worden. Graskracht moet ook een soort kennisplatform voor de sector worden.

Samenwerkende partners

De Provinciale Hogeschool Limburg (PHL) werkt in dit project samen met het Ondersteunend Centrum van het Agentschap voor Natuur en Bos (OC-ANB), energiebedrijf Eneco, de Universiteit Hasselt, PIVAL (Proefcentrum voor Innovatie, Verbreding en Advies voor Landbouw en Veehouderij), Natuurpunt, de Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM) en de Afdeling Wegen en Verkeer (AWV), het Departement LNE AMIS: Departement Leefmilieu, Natuur en Energie, Afdeling Milieu-integratie en subsidiëringen, Biogas-e, Febem-Fege en Ode Vlaanderen. In Limburg werkt ook het Centrum voor Natuur- en Landschapsbeheer (CNL) mee aan het project.

 Het tweejarige project kost bijna een miljoen euro (€ 992.171,98) met 60% (€ 595.303,19) inbreng van de partners; 40 % of ongeveer € 400.000 (€ 396.868,79) komt van het Europees fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO). Ook Limburg.net is medefinancier van het project.

Verschenen

Bekijk hier de videoreportage op TVL