Een minimale voorwaarde is dat je geen (academisch) risicostudent bent, d.w.z. wij moeten er minstens van kunnen uitgaan dat je academisch sterk genoeg bent om de uitdagingen van het studeren in een andere taal, een andere context, een andere cultuur met succes te overwinnen.
Als je in juni van je eerste bachelorjaar niet slaagt, hoef je echter niet te denken dat je niet meer in aanmerking komt: elk jaar vertrekken er een paar tientallen studenten naar het buitenland die pas in september slaagden (of die zelfs hun jaar hebben moeten overdoen).

Voor een aantal bestemmingen moet je minstens een keer niveau onderscheiding behaald hebben voor je geselecteerd kan worden.

We gaan er ook van uit dat je de taal van je gastland kent, of minstens de moeite doet om die taal te leren voor je naar je gastland vertrekt (een uitzondering wordt gemaakt voor die universiteiten en hogescholen waar je opvang en je lessen volledig in het Engels verlopen, maar zo zijn er erg weinig). Dat betekent misschien dat je al in je eerste bachelorjaar extra taalcursussen moet volgen, zeker als je gebrand bent op een bepaald gastland.

We proberen ervoor te zorgen dat ook minder kapitaalkrachtige studenten in het buitenland kunnen studeren. De beursberekening voor een verblijf als Erasmusstudent is daarom ook gebaseerd op het principe van de leefeenheden (net zoals dat voor de reguliere studiebeurs het geval is). Verder zijn er bv. ook beurzen in het kader van Ontwikkelingssamenwerking.