LIU (Lindköping University Sweden) opleiding verpleegkunde was dit jaar de gastgever voor ENNE (European Network of Nursing in Higher Education).
Dit netwerk van Europese opleidingen verpleegkunde heeft als doelstelling het verhogen van de professionele verpleegkundige competenties vanuit een internationaal perspectief. Universiteiten en hogescholen uit volgende landen zijn vertegenwoordigd: België (PHL), Zwitserland, Spanje, Nederland, Italië, Turkije, Tsjechië, Schotland, Zweden, Finland en Duitsland.
Alle partners in het netwerk hanteren het PGO als onderwijsmethodiek.
'Ouderenzorg in Europa' was het centrale thema voor een week studieverblijf op de prachtige campus Norrköping van de LIU universiteit. Met haar ligging langs de Motala-stroom zeker een van de mooiste studieplekken van Europa.

Zondag 10 mei 2009: Eindhoven Airport, destination Skavsta Airport Stockholm.
Negen verschillende personen, negen verschillende verhalen. Zijn we goed voorbereid? Hebben we alles bij? We'll see ...

Voorgegaan door Tina Lundin, de Zweedse docente, betrad onze delegatie de ontmoetingsplaats waar we onszelf en dierbaar België voorstelden. Enkel gewapend met speculoos en jenever stonden we oog in oog met de andere landen. Door onze verlate vlucht kwamen we midden in de voorstelling van het gastland terecht. De woorden die het volgende moment het beste omschreven, waren 'observatie' en 'ongemakkelijk'. Een schuchtere 'good evening and welcome' kwam onze richting uit, gevolgd door een vrolijk 'hoi Belchië' ... Nederland was er ook!
In de keuken wachtte een avondmaal in de vorm van internationale streekproducten, heerlijk.
Vermoeid door de vele indrukken en in spanning voor de volgende dagen kropen we onder de wol.

Na een korte nacht werden we op de universiteit van campus Norrköping verwacht. Dit leidde tot een eerste kennismaking met elkaar en met de verpleegkundige opleiding in de verschillende landen. Zoals het in PBL betaamt, werden we in onderwijsgroepjes ingedeeld waarin studenten en docenten vertegenwoordigd waren uit alle deelnemende landen.
De verschillende onderwijssystemen, gezondheidssystemen alsook de culturele diversiteit van de deelnemende landen werden met elkaar vergeleken. We kregen tevens de opdracht een verpleegplan op te maken over PTSD (post traumatic stress disorder) en chronische pijn bij ouderen. Iedere deelnemende hogeschool had vooraf informatie opgezocht omtrent dit onderwerp. We moesten proberen op een creatieve wijze ons zorgplan per groep weer te geven op een poster.
Naar verluid ging deze stap bij elke groep veel vlotter dan het eigenlijke opstellen van het verpleegkundige zorgplan. Het was veel aangenamer werken omdat we het sneller met elkaar eens waren. Elke poster werd voorgesteld aan de hele groep.

Een bezoek aan het ziekenhuis van Norrköping kon niet ontbreken. Je kon je inschrijven voor een afdeling die je interesseerde: materniteit, kinderafdeling, operatiekwartier, ...
Hierna werd de busrit verder gezet naar het stadje Söderköping. Dit typisch Zweedse dorpje ligt 12 km ten zuiden van Norrköping. We kregen de nodige vrije tijd, met picknick, om het stadje te verkennen.

Eén ochtend maakte de wekker ons wakker rond half zeven omdat we een uur later op de bus moesten zitten richting de kust. Daar zouden we participeren in een reddingsoefening waarbij verschillende boten betrokken waren. Warme oude kledij aantrekken, werd ons verteld, maar we wisten totaal niet wat ons te wachten stond. Aangekomen kregen we een korte briefing: twee boten zouden botsen en er zouden veel slachtoffers zijn. Iedereen kreeg een rol, van een open dijbeenfractuur over brandwonden tot zelfs een longperforatie door middel van een stuk staal. Het leek allemaal bloedernstig. Toen iedereen de maquillageruimte gepasseerd was, ging de oefening van start en arriveerden de 'rescue boats'. Wat onze koene ridders niet voorzien hadden, was dat de slachtoffers alle mogelijke Europese talen spraken (dialecten niet meegerekend), met alle mogelijke problemen natuurlijk. Maar al bij al werden we goed gered, dank u wel o heldhaftige mannen en vrouwen. Omdat velen van ons getraumatiseerd waren, besloten we om een rustige avondactiviteit te doen, namelijk Engels praten in Spaans gezelschap met een echte Italiaanse spaghetti en een Zweeds pintje. Dit was D-day!

Op vrijdag staken de groepen voor de laatste keer hun koppen bijeen om via een presentatie de 'highlights' van IP 2009 aan iedereen voor te stellen en ook de evaluatie voor te bereiden. Over dit laatste was iedereen het roerend eens: FANTASTISCH!
En toen was het tijd om te shoppen ...
Iedereen vond wel iets leuks om te kopen in de Zweedse winkeltjes, van souvenirs tot kledij voor zichzelf. Nog een buitenkans op vrijdagavond: het bijwonen van een echt klassiek concert gedurende een uur. Het was wel spectaculair en absoluut de moeite om dit live mee te maken.

Avondmaal @ Trappan ... and we liked it!
Er stond ons een rijkelijk koud / warm buffet te verwelkomen. Het was heerlijk lekker en gezellig.
Erna gingen de tafels en de stoelen aan de kant ... De discolichten en muziek aan ... Iedereen begon spontaan te dansen (inclusief de leerkrachten) en te feesten. Het was echt leuk om de verschillende nationaliteiten zo gemixed door elkaar te zien en zich met elkaar te zien amuseren. Het was een leuke afsluiter en een leuke dag!

Zondag 17 mei 2009: onze laatste nacht in de hostel zat erop. Rond de middag zouden we het vliegtuig terug richting Eindhoven nemen. Het was nog een mooie en warme dag, ideaal dus om samen in de zon van de laatste uurtjes in Zweden te genieten en na te praten over deze unieke ervaring.
Iedereen was doodmoe, maar zonder twijfel heel voldaan van de voorbije week!